#Spoiler içerir#
Bence kitabin en can alıcı noktası, Gatsby’nin 5 sene boyunca hayallerinde büyüttüğü ve elde etmek için, yeniden karşılaşmak için her şeyi yaptığı Daisy’nin hayallerindeki gibi olmaması karşısında yaşadığı anlık durgunluktu.
Hayatımızda da her şey böyle aslında. Bir şeye ulaşıncaya kadar hayallerimizde yaşattıklarımız, gerçekleşince beklediğimiz mutluluğu ve heyecanı bize hiç bir zaman vermiyor. Verse bile kısa süreli oluyor. Bence bunun en büyük nedeni hayalini kurduğumuz şeyleri hep kusursuz olarak hayal etmemiz. Hayallerimizde kusurlara, kötülüklere, eksikliklere asla yer vermememiz. Bu yüzden beklentilerimiz o kadar yükseliyor ki, bir şeyi ne kadar fazla hayal edersek ve geç ulaşırsak bi o kadar kusursuzlaştırıyoruz. Bunun sonucunda da asla beklediğimiz mutluluğu ve heyecanı bulamıyoruz.