Erva Ψ
@Siriuss___
957 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çocuklara hitap eden bir kitap olmasına rağmen anlatımının basit kalmaması ve akıcı olması, hem çocukların hem de yetişkinlerin rahatlıkla okuyabilmesini sağlıyor. Olay örgüsü de kendini okutuyor, açıkçası okurken hiç sıkılmadım.
Kitabın en dikkat çekici yanı, olayların bir kedinin gözünden anlatılmasıydı. Pepe isimli kedinin yaşadığı ailenin karşı apartmanındaki dördüncü katta yaşayan çocuğu fark etmesi ve onun neden hiç dışarı çıkmadığını merak etmesi ile hikâye başlıyor. Bu merakını gidermek için hiç vazgeçmeden çaba göstermesi de kitabı sürükleyici kılıyor.
Ayrıca anlatılan olayların gerçek hayattan izler taşıması kitabı daha anlamlı bir hale getiriyor. Özellikle dostluk, merak ve empati duygularını güzel bir şekilde yansıtıyor. Son olarak kitap çok samimi ve anlamak, anlaşılmak isteğini çok derinden hissetmenize olanak sağlıyor.
Olay örgüsü okuru hiç yormadan ilerliyor çünkü kitabın dili sade ve anlaşılır. Olay örgüsünün sade ve anlaşılır olmasının yanı sıra merak uyandırması da bence çok önemli bir faktör çünkü bir sayfayı okurken kitabı hemen kapatma isteğiyle bir sonraki sayfaya geçme isteğinin arasında bence çok ince bir çizgi var ve bu yazarın o ince çizgiyi çok güzel bir şekilde korumuş olduğunu düşünüyorum. Merak uyandırdığından okurken zamanın nasıl geçtiğini fark etmiyorsunuz. Yazarın bu kadar basit bir dille çok şey anlatan anlamlı bir kitap çıkartması müthiş.
Kitap genel olarak Fatoş, Oktay ve işitme engeli kızları olan Çiçek’ten bahsediyor ancak asıl başkarakter olan Oktay. Bu ailenin kurgu hayatına dışarıdan eşlik ederken aslında içinde bulunduğumuz hayatın ta kendisine eşlik ettiğinizi anlıyorsunuz. Engeli olan bireylerimizi çok daha derinden hissederken çocuğu olan kadınların tek başlarına verdiği mücadele insanın içini sızlatıyor. Kitap, engeli olan bireylere nasıl davranılması gerektiğini bilmeyen; empati yapamayan bir insana, ütopik bir şekilde engele maruz bırakmış olan sistemin iç ferahlatıcı tarafını anlatıyor ki keşke maruz bırakılan durumu gerçekte de yapabilecek bir adalet sistemimiz olsa diyerekten cümlelerimi burada sonlandırmak istiyorum. Yazarın kalemine sağlık…
Zaman zaman zaman…
Bana 24 saat yetmeyecekmiş gibi gelen o zaman kavramı…
Aslında yetmiyor değil yettiremiyor gibiyiz kitap tam da buna değinmiş. Kiminin çocukken kiminin gençken kiminin
Sessizlik…
Çoğu zaman konuşmaktan ziyade sessizliğin kelimelerden daha çok şey anlattığını düşünürüz ki bana göre öyle de. Sessizlik aslında çok sesi görebilmemize olanak sağlayan bir tür tercihtir. İnsanların gözündeki yerimizi, kendi benliğimizde oturtmamız gereken durumları, toplu bir ortamdayken aslında sadece ses yapma amacıyla cümle kurmak değil de altı dolu bir şekilde konuşabilmek ve insanlarla ne şekilde daha doğrusu kiminle ne şekilde konuşabileceğimizi analiz edebilmek adına sessiz kalarak ve sadece gözlem yaparak her şey diyemesek de çoğu şeyi daha net ve şeffaf bir şekilde görebileceğimizi anlatan kısa ve öz bir kitap.
Bu şiir kitabını epeyce ayrı dönemlerde okudum bir şiirini yazın okuduysam bir şiirini kışın okumuşumdur. Bu beni ilk başlarda çok rahatsız etti çünkü devamlılık sağlayamadığım taktirde o kitapta
