Ne yaşadıysanız yüzünüze yansır.
İnsanın yüzü bir kitap gibi okunabilir.
İfadeniz bomboşsa da hiç bir şey yaşamadığınız fark edilir.
Bundan kaçının, monotonluktan uzaklaşın.
Yüzünüz ifadesiz kalmasın.
Herkes geçti…
ben bir durakta kaldım.
Zaman yürüdü,
insanlar değişti,
ben bekledim.
Sonra utanır gibi değil,
inadına—
o durağa çiçek ektim.
İyi geceler
durakta kalıp
yine de umut edenlere…
🌙