Sitâre•
@SitareHanm
34 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Kitap diyaloglardan ziyade monologlardan ve içsel düşüncelerden oluşuyor ki kitabı harika yapanda bu olmuş. Cümleler o kadar güzel kurulmuş ki karakterlerin yüksek düşünce seviyelerini yada alçaklıklarını hücre hücre anlıyor ve hissediyorsunuz. Gençlik olarak basitleşmiş ve kalıplaşmış kelimeleri yine yeterli seviyeye ulaşmayan düşüncelerimizde kullanmaya çok fazla alıştığımızdan ,kullandıklarımızın türevi olan kelimeleri öğrenmek ve okumak çok zevk verdi. Sanki insanın fikirlerini değerli yapan o sözcüklerdi. Karakterlerin kendi ve karşılarındakilerle yüzleşmesinde doğal bir medeniyet ve normallik vardı. Karakterlerinde ki boşluklukları kabullenmelerindeki maharet ise aslında yerden yere çaldıkları kendilerinin yine özünde bir parça kaliteli insn barındırmalarındandı. Tüm bunların ışığında,bütün kitabın tek bir yazarın dimağından akıp kağıda döküldüğünü düşünürsek ,Sabahattin Ali'nin düşünce silsilesinin,duyguları bağlayışını ve karakterlere atfetmek istediği karakterlerin nekadar net olduğunu anlamak ,yazara saygı duymanıza yol açıyor. Hasbelkader rastlayarak elinize geçmesini beklemeyin bilhassa gidip alarak sahip olmaya çalışın ve bu kitabı okuyun.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Fikir diye ortaya attıkları her şey, kafalarına rastgele doldurdukları hazmedilmemiş, acayip, birbirine zıt bilgilerin tahrip edilmiş şekillerinden ibarettir.
Bu adamların hepsi büyük bir tezat ve ikilik içinde çırpınıyorlar. Hiçbiri sırtında taşıdığı ve muhafazaya mecbur olduğu mevki veya paye ile ahenk halinde yaşamıyor. Kafaları, zeka itibariyle olsun, yarım yamalak bilgileri itibariyle olsun, merhamete muhtaç bir halde. Şahsiyetleri kırpıntı bohçası gibi. Her şeyleri iğreti, her vasıfları, her kanaatleri iğreti.