Sitâre

... şimdi kendi aşklarının aydınlığında ısınmaya çalışıyordu.
Reklam
"Bana benzemeyin," diyordu. "Ben iki yol arasında kalmış bir insanım. "
"Her kadın, bu işlerde biraz tembeldir. Fakat ben, senin yanı başında olmayı rahatıma tercih ederim," demişti. Seni olduğun gibi kabul ediyorum ve bundan hoşlanıyorum...
- Niçin bugünü yaşamıyorsun Mümtaz? Neden ya mazide sin ya istikbaldesin? Bu saat de var.(...) - Bu anı yaşamıyor değilim. Yalnız bana o kadar beklenmedik bir zamanda, (...) hayat tecrübem o kadar azken geldin ki, şimdi ne yapacağımı bilmiyorum. Düşünce, sanat, yaşama aşkı, hepsi sende toplandı. Hepsi senin hüviyetinle birleşti. Senin dışında düşünememek hastalığına müptelayım.
Elbisem çok eski olsun... Fakat bahçemde en iyi güller yetişsin.
Reklam