Sitâre
@Sitarededim
670 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu eser bende yaklaşık 1 yıldır bekliyordu ve önceliği hep diğer kitaplara vermiştim. Taa ki birkaç hafta öncesine kadar:
İnce ince yağmur yağan bir akşam evime gelmek üzere özel halk otobüsüne
İnsana dair bir dünya soruyla ellerim bomboş kaldı yine...
Küçük hikayelerden oluşan kitapta ilk üç hikaye birbirine bağlı bir şekilde yapılandırılmış ve bu yapı hiç beklenmedik bir anda, beklenmedik bir şekilde karşımıza çıkarak oldukça heyecan yaratıyor. Sonraki hikayeler ise ayrı dünyalar gibi görünse de 
Vildan arkadaşımın çarkın dişlisi benzetmesi gibi küçük temaslarla insanın insana tesadüfü ince bir hatla işlenmiş.
Keyifli bir okuma deneyimi sunuyor eser çünkü okuması kolay, akıcı bir dile sahip. Fakat küçük ayrıntılara dikkat edenler ve hissederek okuyanlar için oldukça da ağır ve evhamlı.
İşte insan... Bazen bir tuzlukla ilgili yaşantılarda gizli bazen de herkes için büyük bir olgu olan ölümde.
Keyifli okumalar dilerim.
Çok değerli kitap dostumun bir hediyesi olduğundan mıdır, bu konulara ilgim olduğundan mı bilmem ama keyifle okudum.
Çocukluğumuzun ve bu dönemdeki ana-baba tutumlarının ileriki yaşımızda bütün ilişkilerimize etki ettiğini kabul ediyoruz artık. Reddedici, aşırı koruyucu, aşırı ilgisiz, aşırı beklenti içinde olan ana-babanın çocuğuna yaptığı kötülüğü gösteren bir ekran olabilse keşke. İnsanın iç dünyası aşılmaz bir duvar gibi zırhlarla örülü olduğundan ana-babalar yaptıkları hatanın nelere mâl olduğunu çoğunlukla farketmez ve işin kötüsü hata yaptığının farkında değildir. Çünkü o da yaklaşık aynı kodlarla büyütülmüştür ve yetiştirdiği çocuk da yetişkinlik döneminde davranışlarının, hayatındaki boşluk hissinin, anlamsızlığın sebebini anlayamayarak hemen hemen aynı çizgide gidecektir. Ne yazık kı bu kısırdöngü şaşmaz şekilde tekrarlanacaktır.
Okurken kendimi, çevremdeki kişileri tek tek değerlendirebileceğim davranış kalıplarıyla karşılaştım. Yaptığım bir davranış, gösterdiğim bir tepkinin sebeplerini anlayabildim, daha açık görebildim.
"İnsan Olmak" insanı anlamaya dair okunması gereken bir kitap. Fakat sorunları sebepleriyle gözler önüne serip, sizi yine sizinle baş başa bırakan bir insan bilimi kitabı. Bilim dediysem sakın gözünüz korkmasın gayet sade, açık, anlaşılır bir dile sahip.
Keyifli okumalar...
Kitap hakında genel bilgi
Kitap 3 bölümden oluşuyor. Yazar ayrı ayrı yazdığı hikayeleri daha sonra ortak paydada birleştirip yayımlıyor. Bunun farklı sebepleri olabilir fakat Ayfer TUNÇ daha çok maddi getiri yönüne vurgu yapıyor.
Kitabın bendeki etkileri
İlk bölümde gayet durağan bir seyirde ilerleyen anlatı bir anda bambaşka boyutlara geçiyor. Bir vejetaryenin yaşadıklarıyla ilgili bilgi edineceğimizi, onun bu süreçte hissettikleri, çektiği zorluklar gibi şeyler okuyacağımızı düşünürken bir dipsiz kuyuya düşürüyor yazar. Birey, toplum, sanat, kadın, yabancılaşma, toplumdan tecrit gibi birçok konu dahilinde ilerliyor. Çocukken lunaparkta hız treninde hissettiğim o karmaşık duygulara yakın şeyler hissettim. Yavaş yavaş mutlu eden sonra korkutan daha sonra yeter artık dedirten cinsten şeyler.
Kitap oldukça rahatsız edici, mide bulandırıcı ve aşırı düşündürücü. Kısa ama yoğun.
Kore'nin bizim toplumumuzla bu kadar benzer olması da ayrıca şaşırtıcı. Ataerkillik, kadının yeri, kadına karşı baba ve kocanın uyguladığı duygusal ve fiziksel şiddet, kadından beklenti...
Birey, toplum normundan biraz dışarı çıktığında, beklenenin aksi davrandığında neler olduğunu, nasıl dışlandığını açık açık görüyoruz. Normalin dışına çıkmak var olmaya engel böyle toplumlarda.
Kitabı kesinlikle tavsiye ederim fakat bir olay örgüsü arayanlara, okunması hafif ama hissettirdiği ağırlığı kaldıramayacak olanlara değil.
Keyifli okumalar.
Tin Win ile Mi Mi'nin aşkı... Aşk dediysem öyle prenses gibi bir kızın; uzun boylu, geniş omuzlu, gür-sarı saçlı, yeşil gözlü bir erkekle aşkı değil. Ayrıca şimdiki zamanın aşkları gibi iki dakika mesaj atılmasa trip yenen, ben sana yazıyorum sen bana yazmıyorsun diye sürekli sitem edilen, çevrim içisin ama dönmüyorsun bana diye hayatı zindan ettiren sözde aşklardan değil. Ayakları sakat bir kızla, gözleri görmeyen bir çocuğun ömür boyu süren aşkı. Yazılan mektuplar iki tarafa da ulaşmadığı halde yıllarca yazılan mektuplar... Buna rağmen en ufak bir şikayet belirtisi olmayan mektuplar. Çünkü bu âşıklar yüreklerindeki sevgiden öylesine eminler, sevginin her şeyi güzelleştirdiğinin farkındalar...
Kitaba başlarken sıkıcı, vıcık vıcık, sıradan bir aşk hikayesi okuyacağımı sanmıştım ama öyle olmadığını okudukça, sayfaların içine girdikçe hayretle gördüm.
Yazar bu güzel, büyülü aşkı anlatırken Birinci Dünya Savaşı döneminde sömürge devletlerin yaşadığı yoksulluğu, çaresizlikleri, hastalıkları, aynı zamanda halkın batıl inanışlarının bir insanın hayatına nasıl etki ettiğini başarılı bir biçimde aktarmış.
Bir an için dünyaya bakış açınızı değiştirmek isterseniz, karşılaştığınız olumsuzluklarla ilgili şikayetleriniz artmaya başlarsa o zaman okuyun bu kitabı derim.
