Lekesiz, kusursuz oldugunda vicdan kulağımıza fısıldayan ruhun sesidir. Bu anlamda, azap veren bir vicdan bile Tanrı'nın hâlâ bizimle konuştuğunun kanıtı oldugu için bir ayrıcalıktır.
Seçmiyorlar. Arkadaş olmak için kimsenin elbisesine, parasına, oyuncağına, yaşına, başına vs. bakmıyorlar. Biz yetişkinler, önce etiketlere bakıyoruz.
....
En önemlisi ağlamaktan ve gülmekten utanmıyorlar. Biz bunu bile beceremiyoruz...
Hayranlık duyulacak bir yaşam sürmekten çogu zaman bizi alıkoyan şey, zamanı çoktan geçmiş şüphelerle ve ümitsizlikle başımızın etini yiyen zihnimizin gevezelikleridir.