Ardıl
@Siwaroo
Yaşadığınız her an için bir şey paylaşın. Hayat bencil olmak için çok kısa.
2x2=1
anitsayac.com
56 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Yanlış insanlara duyduğun öfkeyi doğru insana kusma. İnsan candır, üzülür kırılır. Bin dakika yaşar bir dakikada ölür. Şuan dilimde sözcükler aklımda günümüz, geleceğimiz ve hayallerimiz, gönlümde sen varken ve halen akciğerlerlerime çok şükür diyip hava doldurabiliyorken beni üzme. Yarın cansız bedene vura vura ağlayarak özür dileme istiyorum. Güzel gör, güzel düşün, güzel yaşa. Ömrüm bu küçük dünya malına ve telaşına heba olmasın... Sevgim de öyle...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir aslanı gün boyu takip etseydiniz ve aslanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız ,günün sonunda bu aslanın bir ceylan yakalayıp yemesi sizi mutlu ederdi.Aynı hikayeyi ceylanı takip ederek başlasaydınız ve ceylanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız,günün sonunda bu ceylanın bir aslan tarafından yenmesi sizde bir öfke uyandırırdı.Yani başlangıç noktasını farklı seçersen aynı olay kişide iki farklı yargı oluşturabilir.Bu yüzden kişinin içindeki adalet duygusu, hangi hikayeyi ne kadar süreyle takip ettiğine bağlıdır…
Savaşlar eskiden de tıpkı 20. yüzyıldakiler kadar kanlı ve korkunçtu. Ne var ki en korkunç deneyimler bile daha geniş bir bağlamda ele alınarak olumlu bir anlam kazanabiliyordu. Savaş cehennem gibi olsa da cennete bir biletti. Beyaz Dağ Muharebesi'nde içindeyim çarpışan Katolik bir asker kendi kendine: "Şu an sefalet ama Papa ve İmparator iyi bir amaç uğruna savaştığımı söylüyor, demek ki bu sefalete değer," diye düşünüyordu. Otto Dix tam tersi bir yaklaşımla anlamın tek kaynağı olarak kişisel deneyimi işaret ederek, "Acı çekiyorum ve bunun katlanılır tarafı yok, demek ki savaş korkunç bir şey. Kaiser ve ruhban sınıfı hâlâ savaşı destekliyorsa yanlış yapıyorlar," sonucuna varıyordu.
