Zordu,başarmamızı istedikleri şey.Bizim yerimizde olmak istemediklerini yüzümüze bir gerçeği vurur gibi anlattıklarında,zordu işte.Ne düşünürsek düşünelim,motivasyonumuz yalnızca iyi bir netten ibaretti.90'da 90. Olabildiğince az yanlış yapmaktaydı marifet.Yaptığımda her şey güzel görünüyor,olay birkaç tane yanlış çıkarmamda.Öğretmenler ayaklanır,kendilerinin bile bu sürecin üstesinden gelemeyeceklerini düşünmelerine rağmen bizi motive ettiklerini düşünürken beynimizi istila eder cümleleri."Düştün gibi.","Çalışmaya biraz daha asılalım.","Neden böyle oluyor?","Daha iyisini yapabileceğini düşünüyorum."Ne olur düşünmeyin ya.Benim beynim her an düşünüyor zaten,bir siz eksiktiniz değil mi?