Burdaki insanlar için bir hiçsin. Aptallar dünyası için bir hiçsin. Ve sen bu hiçlikte var olmaya mı yoksa yok olmaya mı çalışıyorsun, bilmiyorsun hala. Uzunca bir süre evrenin ızdırap verici düşün dünyasından, gerçeklerinden sıkılıp absürdizim ve hedonizmin gölgesinde yaşadın. Fakat bunun da insana mutluluk getirmediğini fark ettin. Nihai son. Camus veya Nietzsche. Belki de bir taraf olmaya gerek yok. İkisinin de birleşimi olan bir sentez dünyasında yaşıyoruz, ve bu iki taraf arasında kurulu bu halkada dönüp durmak bizi sarhoş ve bitap düşürüyor. Nerede yığılıp baygın düşersen orada kalırsın. Bu sonsuzluk hanesinin ortadaki boğumunda.. o dört tarafa giden yol mu uçurum mu karar veremediğin kuytu köşede kalan.. kaç kişi var bu yeryüzünde? Nihai son. Gelip gitmekten vazgeçtim. Kamü ya da niçe ne fark eder? Ben de bu ters sekizin ortasındaki bir düşünürüm. Burada ne düşüneceğimi ise belki bir gün..düşünürüm. Yine de, nihai son. Her iki eliptik halka da aptallık artık benim için.