"Evet. Yokuş aşağı beş yıl geçirdim ve halen hızımı ayarlamarm gerektiğini öğrenmiş değilim. Bedenim bana sık sık dur diyor, fakat ben devam ediyorum. Ders almıyorum."
Utanç ise "negatif duygular" arasında en derinde yatan duygudur; bu duyguyu engellemek
için hemen her şeyi yapanz. Ne var ki, sabit utanç korkumuz gerçegi görme becerimizi kısıtlamaktadır.
Nitekim annem bana, çogu zaman karanlık bir umutsuzluk içinde oldugunu ve o zamanlarda yataktan kalkması için tek motivasyonunun bana bakma geregi oldugunu söylemişti. Dikkat çekmek için çabalamam, annerne mümkün oldugunca az yük olmam ve kaygı ve acılanını bastırmam gerektigini çok küçükken ögrenmiştim.
Habis tümörlü irisanların birçogunda, ruhsal veya fiziksel acı ve öfke, üzüntü, reddetme gibi huzursuzluk veren duyguların otomatik bir şekilde inkarı gözlenmekteydi.
Sokrates, Trakyalı bir doktorun Yunan meslektaşlarına yönelik eleştirisini aktarır:
"Yunan hekimlerinin birçok hastalığın çaresini bilmemesinin sebebi bu işte; bütünden bihaberler. Bu durum insan vücudunun tedavisinde günümüzün en büyük hatası olduğundan, bu hekimler zihni bedenden ayırmaktadır"