Selye, stresin biyolojisinin bedende üç tür doku veya organı ağırlıklı olarak etkilediğini keşfetmiştir: Hormonal sistemde ve böbreküstü bezlerinde gözle görülür değişiklikler meydana gelir; bağışıklık sisteminde dalağı, boyun altı bezi olan timüsü ve lenfbezlerini; sindirim sisteminde ise bağırsak duvarını etkiler.
Stres deneyiminin üç öğesi bulunur. Birincisi, organizmanın tehdit olarak algıladığı fiziksel veya duygusal olaydır. Buna; stres uyaranı, yani stres kaynağı adı verilir. Ikinci öğe, stres kaynağıyla karşılaşan ve bunu kendince yorumlayan işletim sistemidir. Insanlar açısından bu işletim sistemi başta beyin olmak üzere sinir sistemidir. Son unsur ise, bir tehdit algısına tepki
olarak gerçekleşen çeşitli fizyolojik ve davranışsal düzenlemelerden oluşan stres yanıtıdır.
Aşırı stres; bir organizmaya yönelik talepler, o organizmanın makul kapasitesini aştığında meydana gelir. Lastik bant kopar, yay deforme olur. Stres, yanıt olarak verilen iltihap veya yara
lanma şeklindeki fiziksel zararla da ortaya çıkabilir. Duygusal travma veya sadece tahayyül seviyesinde kalsa bile, yalnızca travma tehdidiyle de tetiklenebilir.
"Stres tepkimeleri, sinir sistemi olmayan tek hücreli hayvanlarda ve hatta bitkilerde bile olmaktadır ... Hatta, derin anestezi altındaki baygın hastalarda ve vücut dışında üreyen hücre kültürlerinde dahi stres oluşabilmektedir. "
Yüksek seviyelerde iç stresi çocuklugundan beri alışkanlık haline getirenler için, stresin yoklugu rahatsızlık yaratır, can sıkıntısı ve bir anlamsızlık hissiyatı uyandırır. İnsanlar kendi
stres hormonlarına, adrenaline ve kartizole bagımlı hale gelebiliyor, diye bir gözlernde bulunuyor Hans Selye