Hikâyemiz bu kadarmış,
Cümleler yarım,
Gözlerimiz kırık,
Ve dudaklarımızda suskun bir nokta.
Bir zamanlar gökyüzünü paylaşan
İki yıldızdık biz,
Şimdi farklı ufuklara
Savrulan iki yabancıyız.
Ayrılıyoruz…
Ne sen suçlusun, ne ben masum,
Kaderin kalemi böyle yazdı belki de.
Sevda defterimizde
Son satır çoktan konmuş.
Hikâyemiz bu kadarmış,
Geride kalan sadece anılar:
Bir gülüşün, bir dokunuşun,
Ve adını anınca titreyen kalbim.
Ama şimdi biliyorum;
Aşk bazen kavuşmak değil,
Bazen de gözyaşını içine akıtıp
“Hoşça kal” diyebilmektir.