Güneş
@Skyllaa
820 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Hiçbir şey umudun ulaşamayacağı kadar uzak olmamalı. Hayatın kendisi zaten bir umut.
Sayfa 5
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ölümü düşünmek ve dua etmek. Buna halen ihtiyaç duyanlar var ve çanlar onlar için çalıyor. Benim artık böyle bir ihtiyacım yok çünkü her an ölüyorum ve yeniden doğuyorum, hiçbir şey hatırlamaksızın, bütünüyle yaşıyorum; kendi içimde değil ama dışarıdaki her şeyin içinde.
Sayfa 246
Hava burada taze. Her şey an be an, oldukları gibi meydana çıkıyor. Hiçbir şeyin varoluşunu zihnime hapsetmeyeyim ve ölmesine yol açmayayım diye gözlerimi kaçırıyorum hemen. Artık sadece bu şekilde yaşayabilirim. An be an tekrar doğarak. İçimde beslenen düşüncelerin yeniden oluşmasına ve boş yapılarla yüzleşmeme engel olarak.
Sayfa 245
Her şeyi, başkalarının nasıl gördüğünü bilmeyen gözlerle görmek. Anlaşamadan konuşmak.
Var olmanın değersizliği.
Ve onun için hiçbir şey doğru değilken neyin, hangi doğruluğundan söz edebilir. Herkes kendi hesabına, yalnızlıklarını gidermek için, nasıl istiyor ve nasıl uygun görüyorlarsa, hayatında öylece yer almışken, kimin doğrusunu kabul edecekti ki?
Sayfa 228
Çekmecede, bir sürü fotoğrafı vardı. Eski ya da yeni çekilmiş, birçoğunu gösterdi bana.
"Hepsi ölü," dedim ona.
Ansızın bana döndü ve "Ölü mü?" dedi.
"Canlı görünmek isteseler de."
"Şu gülümsediğim de mi öyle?"
"Şu düşünceli göründüğün de ve şu gözlerini yere diktiğin de."
"Ama ben burada yaşıyorken, benim suretlerim nasıl ölü görünürler ki?"
"Ah sen, evet, çünkü şimdi kendini görmüyorsun. Ama aynanın karşısına geçtiğinde, kendine baktığında, sen artık yaşamıyorsun."
"Niye ki?"
"Çünkü hayatındaki bir anını görebilmek için, anı durdurman gerekir. Fotoğraf makinesinin önünde de öyledir. Donar kalırsın. Ve donup kalmak, bir anlığına heykele dönüşmeye benzer. Dünya dönmeye devam eder ama sen onu olduğu gibi göremezsin artık."
"O zaman ben kendimi, gerçekten yaşarken hiç görmedim mi?"
"Benim seni gördüğüm gibi asla. Ben sende, sadece bana ait bir hayal görüyorum; sana ait olmayan bir görüntü. Sen, yaşarken, belki birkaç fotoğraflık anını görmüşsündür. Ama muhtemelen o anlar kötü bir sürpriz gibi gelmiştir sana. Belki de kendini algılamakta güçlük çekmişsindir, kafandaki algılar ayrışmış, dağılmıştır."
Sayfa 226