laluna
@Slaluna
Lisans
109 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Bak tüm ışıklarım yanık, tüm hücrelerim görünüyor kilometrelerce uzaktan. Şu nehir benim suyumdur. Bırak çağlasın içimde. Ben böyle kurumayayım sokağın yanı başında. İçim yüklü, tek başıma taşıyamam bunca yükü. Bunca garip sevgiyi, hüznü.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
8/10
3 günde okudu
·2024 14. kitabı
Aslında kederin bir süreç olduğu doğru değil. Keder bir var oluş durumu. Hiç değişmiyor, taş gibi oracıkta oturuyor.
Özür dilemiyorlar, çünkü bunun nasıl yapıldığını bilmiyorlar. Çünkü kimse onlara bunu öğretmedi.
Yetişkin hayatını sanki bir parantez içindeymiş gibi sürekli bir durma noktasında yaşadı ve o an göğüs kafesinde kalbinin çarptığını hissettiği için içi garip bir coşkuyla doluyor; koşabildiğini, gücünün yettiğini ya da belki de hepsinden önemlisi bunu yapmak istediğini fark ediyor.