Esmeralda Revüsü gelmişti İstanbul'a. Figüran alacaklarını duydum. Tam oraya gittik. Uzun boyluları alacağız, kısalar gitsin, demezler mi. Hemen ayağımın altına iki paket taşı koydum. Üstüne bastım. Önümde de bir sıra uzun boylu adam. Taşlar görünmüyor. "Sen, sen, sen, diye seçtiler. İsimlerimizi de yazdılar o sırada. Böylece birkaç ay gündeliği çıkarttık gitti. Uzun boyla da ilgili olmayan bir şeydi. İspanyol elbisesi giyip masalarda, oturmaktı görevimiz. Ama yılmamak lazım, ekmek parası için...
Devlet benim deli olduğuma karar verdi; artık hiçbir şeyden sorumlu değilim, onun için bu düğümü çözmeye çalışmam veya bir şeyleri kurtarmaya çabalamam bana aptalca ve anlamsız geliyor.
İnsanoğlunun anormal kişilerle ilgili tüm çalışmalarına rağmen, çarpık, eğri-büğrü bir beyinin loş kıvrımlarına ulaşmalarını ve bu çarpıklıkları düzeltmelerini sağlayabilecek hiç bir şey bulunamadı.
Sonsuz fikirleri ve teorileri var— fakat iş, esas, bir deliyi iyileştirebilme becerisine gelince— son derece acizler.