Şimdiyse bir susuzluk kemiriyor beni, dinmek bilmeyen bir özlem… Beni, o gülüşe duyduğum özlem kemiriyor. Ah, daha nasıl dayanamıyorum yaşamaya! Ve nasıl dayanırım şimdi ölmeye! Böyle buyurdu Zerdüşt.
Yüreklilik, en iyi öldürendir. Yüreklilik, acımayı da öldürür. Oysa acıma, en derin uçurumdur. Kişi, hayatı nice derinliğine görürse, onca derinliğine görür acı çekmeyi de.
Yukarı doğru! Bu ağırlığın ruhu üstüme abansa da, yarı cüce, yarı köstebek, kötürüm, kötürüm eden; kulağıma kurşun, beynime ise kurşun damlaları gibi düşünceler akıtan.