Esma Nur
@Smnr_rn
"Bazı mücadeleleri kazansan bile kaybedersin, çünkü o savaşta en değerli şeyini, iç huzurunu bırakmışsındır."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mrs Dalloway, okura bir şey anlatmak için acele etmez.
Çünkü bu romanın derdi “ne oldu?” sorusu değildir.
“Aslında ne hissedildi?” sorusunun peşindedir.
Virginia Woolf, bu kitapta hayatın görünen tarafını özellikle sade tutar.
Asıl yoğunluk, karakterlerin içinden sessizce geçen düşüncelerdedir.
Bir an, bir ses, bir bakış…
Ve zihin hemen geçmişe, pişmanlıklara, ihtimallere kayar.
Romanı okurken şunu fark ediyorsunuz:
İnsan çoğu zaman yaşadığı anın içinde değildir.
Hep biraz geride, biraz ileridedir.
Woolf tam da bu dağınık bilinç hâlini yakalar.
Mrs Dalloway, büyük acıları dramatize etmez.
Ama sıradanlığın içinde gizlenmiş kırılmaları ciddiye alır.
Mrs Dalloway, büyük acıları dramatize etmez.
Ama sıradanlığın içinde gizlenmiş kırılmaları ciddiye alır.
Kimse bağırmaz, kimse sahne yapmaz;
ama herkes kendi içinde ağırdır.
Bu kitap, okurdan hız değil, dikkat ister.
Karşılığında da şunu verir:
Günlük hayatın aslında ne kadar derin,
insanın ise ne kadar karmaşık olduğunu fark ettirir
