Samet Acar
@Smtcr
"Değersiz kitapları şeker ve pasta kadar zararlı bulan büyükannem, deha ürünlerinin bir çocuğun zihni üzerindeki etkisinin açık havayla deniz rüzgarının çocuğun bedeni üzerindeki etkisinden daha tehlikeli olacağını düşünmez, en az o kadar diriltici olacağına inanırdı."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Şüphesiz annemin güzel yüzü, şefkatle ellerimi tuttuğu, gözyaşlarımı dindirmeye çalıştığı o gece hala gençliğin ışıltısıyla parlıyordu ama ben böyle olmaması gerektiğini düşünüyordum, annem kızsa, öfkesi çocukluğumda alışık olmadığım bu yeni şefkat kadar üzücü olmazdı benim için; inançsız elimle annemin ruhuna gizlice ilk kırışıklığı, ilk beyaz saçı yerleştirmişim gibi geliyordu bana."
"Benim içimde de daima var olacağını zannettiğim birçok şey yok oldu, onların yerini alan yenileri ise o sırada tahmin edemeyeceğim yeni üzüntülere ve yeni mutluluklara yol açtılar; buna karşılık, eski üzüntülerimi ve mutluluklarımı da şimdi anlamakta güçlük çekiyorum."
"Babama teşekkür edilemezdi, gülünç duyarlılıklar diye adlandırdığı bu tür davranışlar sinirine dokunurdu."
"Zaten annemle babam da, Swann'ı yarını olmayan, günleri hep boş geçen, dakikalar sabahtan itibaren üst üste yığılıp çocuklara bölünmediği için diğer insanlara oranla daha uzun günler geçiren bütün bekarlar gibi, anormal, aşırı, utanç verici ve hak edilmiş biçimde yaşlanmış bulmaya başlamışlardı."