Samet Acar
@Smtcr
"Atatürk'ün kuşağına mensup olanların kişisel tutkuları vardı; bazıları kendi ya da ailelerinin çıkarlarının peşinde koştular; ideallerine ulaşamadılar hatta içinde yaşadıkları topluluğun düşmanlarıyla bile anlaştılar. Ama hiçbiri ülkesine hizmet etmek ülküsünü sorgulamadı. Yanlış yola sapanlar oldu ama kimsede alaycı bir kötümserlik yoktu."
"Kendi sınıfında sevilen ve tanınan Mustafa Kemal, bizim sınıfımızca da sevilen bir kişiliğe sahipti. Sınıflarımız farklı olduğundan beraber çalışmıyor ancak tatil günleri birkaç arkadaşla gezmeye çıkıyorduk. Genellikle Kavaklaraltı ve Hanlarönü kahvehanelerine giderdik. Bütün genç arkadaşlar gibi sohbet eder, bazen bir lokumuna (5 para) tavla oynardık. Mustafa Kemal'in kaybetmekten memnun kalmadığı kolaylıkla anlaşılırdı. Koşmak, atlamak gibi oyunlardan da fazla hoşlanmazdı. Etrafına bakınarak dolaşmaktan çok hızlı yürümeyi tercih ederdi."
"Yine de hep kendi kararlarını kendisi verdi ve yakın çevresine hükmetti. Atatürk sadece önderlik konumunun gerektirdiği anlamda yalnız oldu."
"Tuhaf bir halim daha var, ne ana -babam çok erken ölmüş- ne kardeş ne de en yakın akrabamın kendi zihniyet ve telakkilerine göre bana şu veya bu tavsiye ve nasihatte bulunmasına tahammülüm yoktu. Aile arasında yaşayanlar pekala bilirler ki sağdan soldan, pek saf ve samimi ihtarlardan masun bulunamazlar. Bu vaziyet karşısında iki tarz-ı hareketten birini intihap etmek zaruridir. Ya itaat yahut bütün bir ihtar ve nasihatleri hiçe saymak. Bence ikisi de doğru değildir. İtaat nasıl olur, en aşağı benimle yirmi, yirmi beş yaş farkı olan anamızın ihtarlarına itaat maziye ricat demek değil midir? İsyan etmek, faziletine, hüsnüniyetine, yüksek kadınlığına kaani olduğum anamızın kalbini, telakkilerini altüst etmektir. Bunu doğru bulmam."
"Çocukluğumdan beri bir tabiatım vardır. Oturduğum evde ne kız kardeş, ne de ahbap ile bulunmaktan hoşlanmazdım. Ben yalnız ve müstakil bulunmayı çocukluktan çıktığım zamandan itibaren daima tercih etmiş ve sürekli olarak öyle yaşamışımdır."