O kendisi olmak için beni unutmaya belki muhtaç! Fakat ben ancak onun sayesinde biraz kendim olabiliyorum. Bu, belki de onun hiç anlamayacağı bir şey. O benim kaderimi bitmiş biliyor ve bunda haklı!Fakat ben onun kaderi üstüne acz içinde titriyorum.
Fakat arada bu uçurum daima kalacaktı. Ara sıra onun üstünden ellerimiz birbirine uzanacak, sonra ben küskün, o ümitli kendi dünyalarımıza dönecektik.
Huzur eksikliği sebebiyle medeniyetimiz yeni bir barbarlığa sürükleniyor. Hiçbir zaman, etkin olanlar, yani huzursuzlar, bu kadar muteber olmadı. Bu sebeple insan karakterinde yapılması gereken zorunlu düzeltmelerden biri ondaki tefekkür/içebakış unsurunun büyük ölçüde güçlendirilmesidir.