songül çkr

“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Önceden kış beyaz olurdu. Şimdi kışa kara diyorlar, eşyaya ise beyaz!
Yokluk tıpkı ölüm gibi herkesi eşit kılıyordu.
Yeni silahlar, yeni yaralar demektir. Artık bilginin de silah olduğu söyleniyor.Bize Avrupa’dan gelen kötü bir alışkanlık bu.. Bilen kişi, bilgisini bilmeyenlere aktarmak yerine, onları bilgisiyle ezmeye, küçük düşürmeye çalışıyor. Birinin ayıbını, kusuru örtmeye çalışmak yerine , iyice ortaya çıkarma gayreti söz konusu. Bunun yol açtığı yaralar,”Mevsimlerin insana yaptığı fenalıklardan” çok daha fazla.
Bir türkümüz şöyle başlıyor veya devam ediyor:”ben ahlakını beğendim / cemalinde gözüm yok.” İşte bu anlayıştan, doksan altmış - doksan’a basıl gelindi? Bunu gerçekten tartışmamız gerekiyor.