Kişilerin yasayış şekili türlü türlüdür. Ancak herkes aynı ilkeyi şiar edinse ve bu ilke onların ikincil tabiatları haline gelseydi yasayis sekillerinin birbirinden farkIı olamazdı. Biz bu amaçta,daha uygun bir egitimin çalışmasını yapar, bunu nesilden nesile aktarırsam, ufak ufak da olsa gelişme yaşayacağımıza şahit oluruz. Örneğin ayikulağı bitkisinde, ayni kökten geliştiklerinide çiçeklerin hepsinin aynı renkte, fakat tohumdan büyüdüklerinde hepsinin birbirinden farklı renkte olduğu görülür.Yani bu çiçeğe iki imkan da verilmistir ve sonunda hangisinin ortaya çıkacağı tamamen ekim ve dikim meselesidir. Insanlarda a durum böyledir. insanlar da boyle çeşitlilikler vardi ve dolayisiyla bizim amacımız insanoğlunun filizlenmesi ve varoluş amacını yerine getirebilmesi için tabii yeteneklerini doğru oranlarda geliştirmek olmalıdır.
Terbiyedeki savsaklama belli bir bilgi birikimi edindirmede oluşacak eksiklikten çok daha büyük bir tehdittir. Çünkü kültür eksikliği yıllar içinde giderilebilirken yabanilik insana yapışır ve terbiye vermede yapılan hata geri alınamaz.