Ancak bütün insanlığın çektiği azabı çektiğimizde,bunu kendi imkanlarımız ölçüsünde ifade edebildiğimizde ve bencilliğimizin sebep olduğu kötülüklerle mücadele ettiğimizde; işte ancak o zaman insan ve sanatçı olmaya başlıyoruz. Sanat,bizim eksikliğimize karşı açılmış bir savaştır.
Ey sefil insanlar! Sizler kokuşmuş zevklerini tatminden başka bir şey düşünmeyen sümüklü böceklersiniz;okyanusların sonsuzluğundan,hayatın yüceliğinden bihabersiniz;güneşten yanmaz,fırtınadan etkilenmezsiniz…