“Şimdi sessiz, hareketsiz durmak istiyorum. İstiyorum ki yaşamımın, bu eşsiz saatlerindeki huzuru hiçbir söz bozmasın. İyilik, minnet, umut duygularıyla doluyum ve güvertede karanlıkta uzanıp tek sözcük etmeden mehtabı seyretmek ve Akdeniz’in hışırtısına kulak vermek öyle hoşuma gidecek ki.”
“Gezintiye çıkanlar yanımdan geçiyorlardı: Mutlu çiftler, çocuklu kadınlar, memnun ve sakin yüce efendiler. Yüzüme bakarak geçip gidiyorlardı. Hiçbir şey gördükleri yoktu. Bir şey anlamıyorlardı. Oysa ben, mahvoluyordum. Ben, deneyimsizliğime, yüreğime, yaşıma uygun olmayan bir felakete katlanacaktım tek başıma.”