Yine #100TemelEser’den bir kitap. Aslında yazarın en iyi kitabı “Arkadaş”tır, fakat MEB yetkilileri neden “Akdeniz”i listeye alma ihtiyacı hissetmişler, bilemedim.
Istrati, “Balkanların Maksim Gorki’si” olarak bilinir. Enteresan, Romanya’ya da o dönem “Balkanların Belçika’sı” denirmiş. Bir de “Balkanların Maradona’sı” Hagi var tabi:))
Yazar, bütün eserlerini bir sözlük sayesinde öğrendiği Fransızca’yla vermiş. Müthiş bir azim olmalı.
Romanda, Adrien Zagrofi'nin; para kazanmak, dostu Mihail'i bulup yardım istemek için 12 Aralık 1906'da Romanya'nın İbrail kentinden vapura binmesiyle başlayıp Mısır’a dek süren yolculuğunda yaşadıkları anlatılıyor. Bunun yanısıra, Osmanlı Devletinin çöküş döneminde, Balkan Savaşlarının hemen öncesinde, Kahire, Beyrut, Şam ve gittiği diğer yerlerde halkın sosyal, ekonomik, kültürel yaşantılarını; din, dil, ırk farklılıklarının sosyal yaşam üzerindeki etkilerini de eleştirel bir bakış açısıyla gözler önüne seriyor.
Olaylar yoğun olarak Mısır (İngiliz yönetiminde), Lübnan (Osmanlı), Şam (Osmanlı) ve Romanya’da geçiyor. Kitapta Sultan II. Abdülhamit yönetimindeki Osmanlı topraklarından çoğu yerde Türkiye Toprakları diye söz edilmesi dikkatimi çekti. Türkler ve Araplar üzerine olumlu-olumsuz pek çok mütalaada bulunmuş yazar.
Eser, ağırlıklı olarak sevgi, arkadaşlık ve dostluk üzerine kurulu, dostluk kavramının içini dolduran, anlamını hissettiren, insan ilişkilerini derinlemesine işleyen, düşündürücü, kısa, fakat oldukça yoğun bir kitap.
Son bölümde harika bir arkadaşlık/dostluk çözümlemesi var. Yine aynı bölümde ciddi bir sosyalizm eleştirisi de var. Çok değerli bir yapıt, ama önce “Arkadaş”ın okunmasını tavsiye ederim.
Varlık Yayınları’na iki çift lafım var. Arkadaşlar, bu kitabı insan okuyacak; bu nasıl punto büyüklüğü, bu nasıl