İnsanlar sadece kendi hayatları için, kaygılandıkları, kendilerini kolladıkları için yaşar sanırdım, oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş. Seven insan Tanrı'nın, Tanrı da onun içindedir, çünkü Tanrı sevgidir.
Uzun zaman olmuştur bir şiir kitabı okumayalı. Pek ilgi duyduğum da söylenemez ama kitap çok sevdiğim bir arkadaşımdan hediye olunca hemen okumak istedim. Eh sevgiye dair bu günü de seçtim ki şiirler ile birlikte iyice bir düşünüp sorgulayayım. Ayrılık gerçekten sevdaya dahil mi bunu hala bilmemek ve çözememekle birlikte benim için işaretlenmiş şu mısraları yazmak isterim.
"sanmıştık ki ikimiz yeryüzünde ancak birbirimiz için varız
İkimiz sanmıştık ki tek kişilik bir yalnızlığa bile rahatça sığarız"
Attila İlhan, şiirleriyle insana, duygularına ne güzel dokunmuş ne güzel anlatmış.
Sanıp da hiç yanılmadığımız günlerimizin olması dileğiyle.