Songül KIRMIZIATEŞ
@Snglsb
Hayallerimiz gerçek olmayı hakediyor
25 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Aşktan daha zor bir iş var ise o da sabır ve vefa. Günümüz dünyasında ki işlere aksaklıklara karşı duruşumuzda Zeynebin sabrının tozları olsa galiba en mesut ve lütufkar insanlar olurduk. Şükretmeyi, sevmeyi, sabrı, vefayı, iyiliği, güzelliği, edebî, ahlâkî daha sayamadığım nice şeyleri öyle güzel işlemiş öyle güzel anlatmış ki yazar. Kitabı bitirince kendi hayatını sorguya çekip şükredip sabretmeyi diliyor insan.
Okuyun, okutturun.
Kitabın son sayfasını da okuyup dışarı baktığımda önce derin bir nefes aldım, ardından bunca yıldır ne gördüğümü düşündüm. Neyi/neleri görmek için baktım da neleri göremedim acaba. Yazar nobel edebiyat ödülünü aldığı sırada şöyle demiş " başka bir gezegene, oradaki kayaların yapısını incelemek için araç gönderebilecek kapasiteye sahip bu şizofrenik insanlık, milyonlarca insanın açlıktan ölmesini umursamayabiliyor. Mars'a gitmek yani başındaki komşuya gitmekten daha kolay görünüyor"
Insanlık hep kördü diyemem ama gittikçe çok daha fazla körleştigini söylesem aksini kimse iddia etmez bence. Bu adaletsiz dünyada gittikçe daha da kör olan insanların hikayesini anlatıyor Jose Saramago. Ve ne ülke ismi veriyor ne şahıs ismi ne cadde ismi. Insanların ırkının renginin dilinin cinsiyetinin bir önemi olmadığı gibi ülkelerin zamanın ve yerin de bir önemi yok. Çünkü bu hikayenin kahramanı bizleriz. Çevremizde yaşanan kötülüklere gözlerimizi ve kulaklarımızı kapatarak, açlıktan ölen insanlar varken lüks restoranlarda acaba ne yesek diye düşünerek, muslukları açık bırakıp suyun sonsuz olduğunu sanarak bizler bu hikayenin kahramanı oluyoruz.
Bu yüzyılın adını israf koymalı. Yediğimiz yemeği, içtiğimiz suyu, giydiğimiz kıyafeti biz aslında zamanı israf ediyoruz ve israf ettikçe insanlığımızı kaybedip kör oluyoruz. Bir süre sonra körlük normal olurken görmek anormalleşiyor.
