"Jem, bana kalırsa tek bir tür insan var. İnsanların hepsi insan."
" Ben de öyle düşünmüştüm, senin yaşındayken. Yalnızca tek bir tür insan varsa, o zaman neden hiç geçinemiyorlar? Hepsi birbirine benziyorsa, niçin özel bir çaba harcayarak birbirlerini aşağılayorlar, Scout, galiba birşeyleri anlamaya başlıyorum. Galiba öcü Radley'in bunca zamandır evden çıkmamasını anlamaya başlıyorum... dışarı çıkmamak istediği için içerde kalıyor."
Birilerini sevmenin ne kadar iyileştirici olduğu ve insana güç verdiği, öncelikle kendini sonrasında karşındaki kişiyi affetmenin sağladığı huzur ve mutluluğu okudum bu kitapta. Nesta ilk tanıştığım andan itibaren soğuk, kibirli, güçlü bir karakterdi benim için. Bu yüzden yazarın üçüncü kitabından sonra bu kitapta ilk 500 sayfa onu bu kadar güçsüz ve aciz göstermesine kızdım biraz. Kitabın son 300 sayfası muhteşemdi ama. Bir solukta okudum ve güzel bir şekilde tamamlanmasına sevindim..