SB
@Snrbz
I'm the sheep that got lost, Madre.
Kadın, bir zevk aracı. Kadının bedeni bir zevk vesilesi. Kadın da biliyor bunu. Kölelikle aynı şey. Kölelik de bazı insanların, çoğunluğun zorunlu çalışmasından yararlanmasından başka bir şey değildir. Dolayısıyla köleliğin olmaması için insanların başkalarının emeğinden yararlanmak istememeleri, bunu ayıp ya da günah saymaları gerekir. Oysa ki köleliğin görünür yüzünü alıp ortadan kaldırıyorlar, köle alışverişi yapmanın olanaksız olduğu bir düzen kuruyorlar, köleliğin artık var olmadığını farz ediyorlar, buna kendilerini de inandırıyorlar; insanlar, başkalarının emeğini kullanmayı aynen eskisi gibi sevdikleri, bunu iyi ve haklı bir şey olarak gördükleri için de köleliğin var olmaya devam ettiğini görmüyor, görmek istemiyorlar. Bunu iyi bir şey olarak gördükleri sürece de diğerlerinden daha güçlü, daha açıkgöz insanlar her zaman çıkacak ve bunu yapacaklardır. Kadının özgürlüğü konusu da aynıdır. Kadının köleliği, insanların onu zevk aracı olarak kullanmayı istemelerinden ve bunu çok iyi bir şey olarak görmelerinden kaynaklanıyor sadece. Al işte kadına özgürlüğünü veriyorlar, erkeklerle eşit haklar tanıyorlar, ama ona bir zevk aracı olarak bakmaya devam ediyorlar; onu çocukken de, toplum içine karıştığında da aynı şekilde zevk aracı olarak yetiştiriyorlar. Kadın yine aynı aşağılanmış, ahlakı bozulmuş köle, erkek de ahlaksız köle sahibidir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Karnında bebeğini taşıyan ya da kucağında bebeğini emziren bir kadının ne yüce bir iş yaptığını düşünmek bile yeter. Soyumuzu sürdürecek, yerimizi alacak olanı büyütmektedir.
İnsan soyu tükenir mi? Bir insan dünyaya hangi gözle bakarsa baksın, bundan kuşku duyabilir mi? Ölüm kadar kesindir bu. Bütün kilise öğretilerine göre dünyanın sonu bir gün gelecektir, bütün bilimsel öğretilere göre de bu sonuç kaçınılmazdır. Ahlak öğretisine göre de aynı sonuca varmanın neresi garip bu durumda?
Ne için yaşayacağız? Eğer hiçbir amaç yoksa, eğer yaşam, sırf yaşamış olalım diye bize verilmiş bir şeyse yaşamanın gereği yoktur. (...) Ama eğer yaşamanın bir amacı varsa, o zaman amaca ulaşıldığında yaşamın sona ermesi gerektiği de ortadadır.
Herhangi bir konuda kendisinden daha kötüsünü bulamayacak, bulunca benden kötüsü de var diyerek gururlanıp, kendinden hoşnut olmayacak tek bir alçak yoktur.