"Kendini hiçten var etmiş olan Pyotr Petroviç kendini sevmeye hastalıklı bir şekilde alışmıştı, aklına ve olanaklarına çok değer verirdi ve hatta bazen, yalnızken aynada kendi yüzünü beğeniyle seyrederdi. Ama yeryüzünde her şeyden çok sevdiği ve değer verdiği şey çabayla ve her yolla elde ettiği paralarıydı: paralar onu ondan yüksekte olan her şeyle eşitlerdi."
"Acı ve ağrı büyük bilinç ve derin kalp sahibi olanlar için zorunludur hep. Gerçekten yüce olan insanlar bence, yeryüzünde büyük bir keder hissediyor olmalı."