Sümeyra Nur İzzet
@Snurizzet
Keşke dünya herkesin birbirine hikayesini anlattığı kocaman bir sahne olsaydı.Belki herkes durup karşısındakinin hikayesini can kulağıyla dinlese, anlasa, anlayabilse, kimse kimseye düşman olmazdı.Oysa insanlar sadece kendi hikayelerinden mesulmüş gibi yaşıyorlar.Kimse başkalarının kaderinde kendi hissesi olabileceğini sezmiyor.
Reklam
Ah Hevida, tüm halkların din ve aşk hikayeleri birbirine benzer.Bütün insanlar aynı şeylerden korkar ve birbirlerini aynı şekilde severler.
Gündüzleri aynı yerlerde dolaşırdık.Ama uyumak için bambaşka yönlere giderdik.
Nasıl bir dünya burası? Herkes nereye gitti.Dilimi konuşan kimse yok mu?
Zihnini sağlam ve zinde tutmayı başarmıştı, bu yüzden hiçbir şey onu yoksulluğa yenik düşüremezdi.Perişan olabilirdi,üşüyebilirdi hatta aç bile kalabilirdi ama okuyabildiği,düşünebildiği ve meteorları gözlemleyebildiği sürece,dediği gibi, kendi beyninin içinde özgürdü.
Reklam