Zamyatin herkesin değindiği gibi dil konusunda robotik ve yarım kelimeleriyle insanı zorlasa da verilmek istenen mesajı hakkıyla veriyor; bunu itiraf etmeliyim.Eğer vermese hayatı boyunca bu kadar sıkıntı çekmez, kitabının kendi dilinde basılmasını bunca yıl beklemezdı.Rusya'dan kaçmak zorunda kalmazdı.Cesur Yeni Dünya belki hiç yazılmazdi ya da biz 1984'ün Büyük Birader'i de içeren o tüyler ürperten atmosferine hiç giremezdik.Ursula K.Le Guin,Ray Bradbury gibi yazarların her birine ilham olan bu roman distopya kitaplarının mihenk taşıdır diyebilirim.Her ne kadar favori eserim olmasa da tüm kitapların toplamı niteliğindedir.Tüm insanların tek bir düzene göre yaşadığı;izinsiz çocuk sahibi olmayı geçin, sokağa dahi çıkamadığı,hayatlarını saati saatine planlayan bir devlette hayal kurmanın,rüya görmenin bile ciddi bir ameliyat gerektiren birer hastalık olarak görüldüğü bu kitaptaki dünyanın bize anlatmak istediği çok şey var.İyi okumalar..