Aşık olan bir insan kendi benliğini düşünmez çünkü sorgulayan yalnız ben(ve ona eşlik eden yalnızlık kaygısı) biz duygusu içinde eriyip gider. Böylece insan kaygıdan kurtulur ama kendisini de yitirir.
Bazı insanlar bir tür istek tıkanıklığı yaşarlar; ne hissettiklerini de ne istediklerini de bilmezler. Kendi fikirleri, dürtüleri, eğilimleri olmadığından başkalarının arzularına tutunan asalaklara dönüşürler.