_"Ve insan dediğin yaratık, hiçbir şeyi, tek bir satırı bile kalmadığını anlayınca, bitirmeli. İnsanın tek özgürlüğü de bu belki. Soran olursa, ' Ağrına gidiyordu' dersin. ' Soruyu sormuştu, yanıtını bulamamıştı' dersin. Yani: 'Mav, miyav, mırnav' dersin Yoldaşçığım."
Bu kızın kafasında öfke ile sevdanın, gurur ile aşağılanma duygusunun, intikam ile matemin dolaşık bir yün yumağı gibi iç içe geçtiğini görüyor, bir parça üzülüyorum.