Birey... Dedim içimden,naif ve güzeldir.toplum ise gürültücü ve kavgacidir.İnsan salt kendisiyle yada kedileriyle huzur bulabilir,ancak topluluklar sözde kahramanlara liderlere ihtiyaç duyar,çünkü kendi kendilerine egemen olacak cesaretten yoksundurlar.Bu yüzden onları dünyanın dört bir yanındaki sığırların yönetip somürmesine boyun eğerler.Topluluklardaki bu haysiyetsiz virüsü heryere yayılır sonunda.Karakollar,mahkeme salonları kışlalar, üniversiteler,televizyon kanallari
dikenli tellerle cevrilir.Ve bu teller en çok bireyin derisini çizer.Birey hem kendine hem topluma nefes aldırmak ister ancak toplumun özgürlüğe tahammülü yoktur.Sokagin ortasında biri vurulsa kimse dönüp yardım etmez,ancak birbirlerini seven iki insan öpüşecek olsa herkes diker gözlerini....