Uzun ve derin bir uykuya düşmeden önce ölü ile
diri arasındaki bir fark yok diye düşündü.
Sonra Öyle olmadı, annesi ölunce ölüyle diri arasındaki farkın bu kadar büyük olmasana öyle şaşırmışdı ki oda ölmek istiyordu.
Birine bir iyilik yaptıktan sonra kendini üstün hissetmenin verdigi bu doygunluk olmasa kimsenin kimseye iyilik yapacagi yoktu aslında.
Merhametin özü kötücüldü, bu yüzden maraz doğuyordu ama kibrin de sanıldığı kadar güçlü bir duygu olmadığının kanısındaydı. Çıkar kaygısına çabuk yenildigini görünce anlamıştı bunu. Çıkar kaygısı ve kötücüllük kibri yeniyordu. Sarsılmaz olan kötücüllüktü, bazi insanların
mayasinda olan sey.