S’
@SolheraElantre
blackcamomille.blogspot.com/?m=1
“Dolduruyorum heybeme
Mutlu hatıralarımdan artanları..”
Şu anda okuduğu kitap
Şeyh fahişeye demiş ki: Utanmaz kadın;
Her gün sarhoşsun, onun bunun kucağındasın.
Doğru, demiş fahişe, ben öyleyim; ya sen?
Sen bakalım şu göründüğün adam mısın?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir halk susmuştu,
ama yürekler konuşuyordu o gece:
“Yaşasın tam bağımsız Türkiye!”
Diye çınladı darağacının altı..
Deniz’in ayak ucunda umut yeşerdi,
Yusuf’un gülüşü çocuklara miras kaldı,
Hüseyin’in sessizliği
bir isyanın yankısı oldu göğsümüzde..
Yanıp gitti üç fidan, üç çocuk
Üç karanfil..
“Hiçbir şey bilmediğini varsayan sahte alçakgönüllük çoğu zaman her şeyi bildiğini varsayan sahte gurur kadar tehlikelidir.
Akıl ve Inanç alanlarının kapsamı, bilgimizin ve cehaletimizin sınırları açıkça belirlenmelidir, aksi takdirde kendimizi dogmatizme dogmatik bir biçimde itiraz ederken ve aklın değersizlğini kanıtlamak için akıl vürütürken bulabiliriz"
ArafAlıntı
Ürpertiyor o tanıdık his tüm kemiklerimi.
Her seferinde mağlup oluyorum içimdeki savaşta, saklayamıyorum artık ne gönlümün ne de gözlerimin yorgunluğunu, göz kapaklarımda sanki tüm dünyanın yükü.
Kalbim birden bire sızlıyor, nefesimi kesiyor hissettiklerim acı boşluğuna dökülüyor tüm gözyaşlarımla..
Ağlayamıyorum, ağlasam da gözyaşlarım yanaklarıma değil yüreğimdeki o koca boşluğa doluyor ve sızıyor çatlaklarından.
“Dur” diyemiyorum düşüncelerime, kalbimin ritmini bozan, beni her gün öldürmekten de beter eden bu düşüncelere, hislere sesimi çıkartamıyorum.
Yardım çığlıkları attığımı zannederken ben, çığlıklarım bir fısıltıymış meğer.
O kadar üşüyorum ki, her zerrem titriyor soğuktan oysa yıllardır yediğim yalnızlık kırbacına alıştı sanmıştım ruhum..
Arafta kalmışım ben, ölümle yaşam gibi, bir ipin üzerinde daha ayakta bile duramıyorken akrobasi yapmamı bekliyor hayat..
Bazı izler bedenden geçip gitse de hafızadaki izleri geçmiyor, acıyarak ve tiksinerek bakıyorum bileklerime..
Nerede o hayatı toz pembe gören ufacık kız?
O kalmamış arafta, çizmiş kendi yolunu, kavuşmuş denize..
Benim şifam doyasıya ağlamaktadır a dostlar
Ama bilirim ki
ağlamak da geri getirmeyecek kaybolan izleri..