Ama” açıklamaları birbirine bağlamıyor, aralarında çatışma çıkarıyor, çünkü önce söylenenle sonra söylenene eşit değer tanımıyor.
Sınıfta bu sözcüğün nasıl kullanıldığını inceledik ve bütün öğrenciler aynı sonuca vardı: “Ama” kötü haber demektir. “Arabayı almak istediğini biliyorum, ama...” “Seni de takıma almak isterdim, ama...” “Sınavı neredeyse geçiyordun, ama...” “Seninle konsere gitmek istiyorum, ama...”
Öğrencilerimle birlikte “Kötü Haber Ama”dan kurtulmaya karar verdik.
Bu krediye ne kadar çok ihtiyacınız olduğunu anlıyorum, ama...” demek “Krediyi alamayacaksınız” anlamına gelir, insanlar ama ’ dan önce söylenenleri dikkate almazlar, çünkü kendilerini asıl etkileyecek olanın sözcüğün ardından gelecek şey olduğunu bilirler. Ama daha önce söylenenleri iptal eder.
Ve sözcüğü ise her iki açıklamayı da, tamamen birbirlerine ters bile olsalar, ortada bırakır. “Bunu iyi hazırlamışsın ve lütfen... soran bir cümle daha ekler misin?” “Sadece on beş dakika alır demiştik ve maalesef daha uzun sürüyor. Bilgisayarlarımız kısa süre içinde açılacak ve o zaman... yapabiliriz” “Kredi talebinizi onaylamaktan yanayım ve bunun için vergi kayıtlarınızı getirebilir misiniz?”