Sude
@Solivaganotes
ne bilsin, olağanüstü hallerin ta kendisiyim. dokuz canlı bir kediyim, sekizini yitirdim, ne bilsin.
28 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Lakin tek korkum: Yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan.
Yani, bir şeyi sıkıştırarak, bastırarak yok edemezsini. Mesela bir silindir haznenin içindeki buharı pistonla sıkıştırmaya çalışın. Ne olur? Bir yerden sonra piston ya da kap en zayıf yerinden çatlar, sızdırır. Onun gibi... Mağara devrinde bile insanlar resim çizdiler. Belki konuşmadan önce çizmeyi öğrendiler. Sanat insanın en mühim hasletlerinden biridir. Onu sıkıştırırsanız önce kılık değiştirir, yazıda, hat sanatında, ebruda, minyatürde kendine bir yer bulur ama bir müddet sonra kendi mevcudiyetini ortaya koyar. Bizde de öyle olmuş işte. Resmi yasak eden dinin en üst seviyesindeki adamı, halifesi bizzat resim yapıyor. Kim bilir bu hadisede ne hikmet gizlidir? Anlayana... Hakikaten fevkalade bir vaka. Tabii her şey öyle büyük bir hızla değişti ki şaşırmaya, düşünmeye fırsatımız olmadı.
Mamafih okudukça, gezdikçe, öğrendikçe insan kendi yaşadığı yeri de beğenmez oluyor, çünkü onu kimse anlayamıyor. Çok zor insanın yaşadığı yerde bir yabancı olması. Yabancı tabii. Sizin kıymet verdiğiniz şeyler başkaları için hiçbir mana ifade etmiyorsa yabancı değil de nesiniz?