İyiliğin değerini kaybettiği bir zamanda iyi kalabilmek, alışkanlık değil; güçlü bir tercihtir. Çünkü kolay olan, kırıldıkça değişmek ve sertleşmektir. Zor olan ise, her şeye rağmen kalbini temiz tutabilmektir. İnsan, kötülüğü hiç bilmeyen değil; onu tanıyıp yine de ona benzemeyendir. Asıl mesele, herkes değişirken kendin olarak kalabilmektir...
Bugün muhteşem bir söz okudum. Şöyle diyordu; Aniden olmadı, birikti. Yavaş yavaş doldu sonunda taştı. Bugün attığım üç beş adım yormadı beni, dün yürüdüğüm kilometrelerce yol nefesimi kesti. Doldum taşıyorum artık. Ve siz sadece bugün taştığımı görebiliyorsunuz...