“When the truth offends, we lie and lie until we can no longer remember it is even there, but it is still there. Every lie we tell incurs a debt to the truth. Sooner or later, that debt is paid.”
What is the cost of lies? İt’s not that we will mistake them for the truth. The real danger is that, if we hear enough lies, then we no longer recognize the truth at all.
+Tanrının kendini göstermesini, benimle konuşmasını istiyorum. Karanlıkta ona sesleniyorum ama sanki hiç kimse yok.
– Belki de kimse yoktur.
+ O halde yaşam korkunç bir şey. Her şeyin bir hiç olduğunu bilen biri ölüm karşısında yaşayamaz.
– Çoğu insan ne ölümü ne de yaşamın hiçliğini düşünür.
+ Ama bir gün hayatın sonlarında karanlıkla yüzleşmeleri gerekecek.
Qarşımdakı ağ bir damadan başlayır şeir kimi.
Sonra qaranı görürəm.
Bax bu, dünya ömrüdür.
Mən çox az qisim insanlardanam ki,
həyatımın ağından qarasına, qarasından ağına
səmavi bir ahənglə adlamağı bacarıram.
Qaralarda yaşayıram.
Ağlarda şeir yazıram.
İkilik, dördlük, səkkizlik, otuz ikilik, altmış dördlük. Bütün bunlar mənim həyatımdır.
Alın yazım bircə bəndlik şeirdir mənim.
Bircə rübai.
Məhsəti Gəncəvi