Songül Asdar
@Songulasdar
İnsan kendini şimdiye çivilerse, başına gelen her şeyin en acılı tarafını yaşamaya mecbur kalır.
Reklam
Herkes dayandığı zata göre kuvvet kazandığına göre Allah'a dayanan insan, sonsuz bir güç elde etmiştir.
Kimin neye ihtiyacı varsa, o olacaktır. Mevlana hazretleri söyle der; " Dert nerede ise deva oraya gider. Yoksulluk nerede ise nimet oraya gider. Soru nerede ise cevap oraya gönderilir. Gemi nerede ise su oradadır. Suyu bulmak istiyorsan susuzluğu elde et ki, sular fışkırmaya başlasın".
Var olan imkanları değil de, elde edemediği olanakları zihninde önceleyerek, kendini acınacak duruma düşürür insan. Yanlış mukayese edilmediği taktirde en çirkin bile güzeldir, en az bile çoktur, en yetersiz bile yeterlidir, en mutsuz sanılan bile mutludur. İnsanı asıl üzen veye sevindiren, ona lezzet veya acı veren şey yaptığı kıyaslardır.
Merhamet, yürek hapsinden kurtulup bir çaresize derman olduğu sürece merhamettir. Böyle olmuyor da yalnızca gözyaşı dökmekle yetiniliyorsa bu duruma merhametten çok sulu gözlülük nitelemesi yakışmaz mı?
"Kanayan bir yara gördüm mü yanar tâ ciğerim, onu dindirmek için tekme yerim, çifte yerim" mısraları ile Mehmet Akif eyleme dönüşmüş merhametin tablosunu çizmiş.
