Lorîn
@Sooraajin
#164910855
Yaşamak benim de umurumdaydı.
1:4=1
47 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Reklam
kierkegaard 'a göre kadın doğası
"bana
öylesine yakın ama öylesine de uzak. kendini bana teslim ediyor ama bana ait değil yine de. hâlâ direniyor ama bilinçli olarak değil; kadınlığın normal direnişi bu çünkü kadın doğası kendini direniş biçiminde gösteren teslimiyettir.."
"çevresinde dolanıyorum tanrının,
...
ve binlerce
yıldır dolanıyorum; hala bilmeksizin,
neyim ben, bir şahin mi, bir fırtına mı,yoksa eski bir şarkı mı?"
youtu.be/x8TiTwv5t14
"İle"nin Dayanılmaz Ağırlığı
"İle" nin di bilgisinde bir bağlaç olduğunu biliyoruz. Bir bakma soyut olanı da gözle görülür kılar ya da iki ayrı ögeyi birbirine bağlar. İlk bakışta oldukça uçucu, hafif ve masum duyuluyor lakin söz konusu erk ve hiyerarşi olunca bütün masumiyet ortadan kalkıyor.
Örneğin yaradılış fikri bu esas üzerine inşa edilmiştir. Yaradılış teorisine göre Tanrı önce Ademi yaratır, Havva onun uzantısıdır. Bu hikaye, "Adem ille Havva olarak anlatılır. Bu ifade de Have Adem'in uzantısıdır. Özne Adem' dir. Bu gelenek hep ayn minvalde devam eder.
Kral ille Kraliçe, Prens ille Prenses, Kerem ille Aslı , Mecnun is Leyla, Mem ile Zin, Romeo ile Juliet, Anthony ile Cleopatra ve daha niceleri. Kimi yerlerde (dillerde) "ile" yerini "ve''ye bıraksa da bu da aynı anlamda kullanılır. Tıpkı Tanrı gibi, aşkın da yaratıcısı erkektir. Zira her ikisi de kadın
düşmanıdır, her ikisinde de kadın özne değil, nesnedir. "İle" bağlacı gerek erk'in, gerek yaradılış fikrinin, gerekse de aşkın cinsiyetinin erkek olduğunu anlamamız için bize yeterince imkan sunmaktadır, onu hafife almamak lazım.
Elias Nin
binlerce pazartesi geçti ömrümde
hangisiydi o çıkaramıyorum
bir kiraz yediğimi hatırlıyorum kurtluydu
demek oldukça eski
bir de saçma sapan şeyler
bir kızın diz altını örneğin
bir adamın çirkin sigara içişini
nasıl yaşanıyor bu vesayetli dünyada
hangi çılgınlar nasıl dayanıyor buna
kimsenin soyunu sopunu bulmak görevim değil
kendi öykümü düzenlemek yetiyor bana
güzel bir öğle vakti
eski güzel bir aksamı hatırlayarak
sonra dopdolu şeyler
damacanalar gibi
içim kabarıyor
sonu olsun diyorum
neyin sonu ama
hiç değilse bu taş basamakların
Turgut Uyar
Turgut Uyar