Yolculuğunun sonuna varan yazar, rehberliği sırasındaki kusurları ve okurlarını uzun, boş ve dolambaçlı yollara girmekten alıkoyamadığı için onlardan özür dilemelidir.
Mutlu bir hayattan beklentilerimizi karşılayamadığı ve kaçınılması mümkün sayılabilecek bunca ıstırabın yaşanmasına yol açtığı için uygarlığımızın bugünkü hâlini taraf tutmaksızın eleştirmemiz ve kusursuz olmadığını ortaya koymamız, uygarlığa karşı düşmanlık beslediğimiz anlamına gelmez; yaptığımız şey, hakkın usulünce kullanılmasından ibarettir.
Öyle bir zaman gelir ki her birimiz, gençliğimizde dostlarımıza bağladığımız umutlarımızdan vazgeçmek, bu beklentilerin aslında birer yanılgı olduklarını kabul etmek ve onların kötü niyetleri yüzünden hayatımızın ne denli zorlaştığını öğrenmek zorunda kalırız.
İnsanların, hayatlarını yanlış ölçülere göre biçtiğini düşünmemek elde değil, gerek istedikleri, gerekse takdir ettikleri sadece güç, başarı ve refahken hayatın gerçek nimetlerini hafife alıyorlar.