Can Mehmet UYANIK
@SoulAwake
5 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Yemişveren Felaketi - Serdar HakkındaEdebiyat
Profesyonellik adını verdiği ahlakdışı bir doktrinin ardına saklanıp belden aşağıya vurmayı, laf taşırken ağzından kaçırmış gibi yapmayı, başkalarını ifşa etmeyi seviyordu. Bunları yaparken de delice eğleniyordu.
Yemişveren Felaketi - Bahar'ın Sevgi SözcükleriEdebiyat
Sabah evden çıkarken sevgilisi onu yumuşacık ellerinin arasına alıp öpmüştü. “Artık diyordu, hiçbir zaman kaybolmayacaksın. Hep seni sevdiğimi söyleyeceğim.” Bu ifade bile Fazıl’ın kendini güçlü ve emin hissetmesine yetmişti…
Yemişveren Felaketi - Fazıl'ın NotlarıEdebiyat
‘Kâinatın bize sunduğu sonsuz ihtimali görmezden gelip kendimizi sıkıcı hayatlara hapsediyoruz.
Geçmişten bugüne kadar baktığımda gördüğüm tek şey: Bütün bir olasılıklar ağacını tek bir gövde kalıncaya dek budadığımızdır. Ama bundan başka şansımız da var mı, hayal bile edemiyorum. Kendi hayatına dair bütün ihtimalleri sürekli olarak içinde barındıran insan ya tembeldir ya da tutuktur. Ama onun da ağacının dalları, zamanla birlikte solacak ve bozulacaktır.
Bu sebepten ötürü, her insan kendi macerasının yazarıdır.
Kendi ağacını budar, kendi mermerini yontar…’
Yemişveren Felaketi - Barış'ın Mektubu, Boş OdaEdebiyat
Ve çok üzüldüğüm bir şey var: Olmaktan kaçtığım yerde bitiyor hikâyem. Boş bir odada. Bu, boş oda çok küçük yaşlarımda zihnime yerleşmiş bir imgeydi. Ve ben hayatım boyunca o odayı renklendirmek, canlandırmak, güzelleştirmek için uğraştım.
Yaptım da, bir yere kadar. Ama şimdi bu imge, o kadar güçlü ki, güzel günlere geri dönemeyeceğimi biliyorum.
Yemişveren Felaketi - Barış'ın MektubuEdebiyat
Peki, neden bu kadar umutsuzum sevgili okur? Bunun cevabını size asla veremeyeceğim. Anlatamayacağım, söyleyemeyeceğim şeyler var. Beni hor görmeyin, yargılamayın ama bu dünyadan çok sıkıldım. Bıraktığım her iz, kendi dışında başka bir şeye dönüşüyor. Yaptığım her şey önce imalarını kaybediyor, sonra ise onu yaratma sebebimi yitiriyor. Dizdiğim hiçbir taş yerinde kalmıyor. Birileri geliyor, onu başkalarına anlatıyor, başkaları da bambaşka şekilde yorumluyor. Neticede benim ortaya çıkardığım manadan eser kalmıyor. Hatta onun dışında her şeye dönüşüyor. Dolayısıyla, ben yok oluyorum. Ben, yok oluyorum.