Kemal Sayar’ın çok güzel bir ifadesine rastladım; "Yas,sadece sevdiklerimizi kaybetmekle olmaz.Bir yaşama biçimini kaybetmek de yastır. Bir şehri bildiğimiz halde kaybetmek,rutinlerimizi kaybetmek de yastır.Hatta itikatlarımızı, dünyayla ilgili inançlarımızı kaybetmek de yastır."
Kendimi bırakıp sana koştum, çünkü bitsin istemedim. Hatanı fark etmeni, bir nebze olsun düzelmeni bekledim. Şimdi fark ediyorum da, ben sadece beklemişim.
Seninle karşılaşmak istiyordum, seni arıyordum. Özlemle kararan bütün o yılların ardından senin tarafından tanınmak, senin tarafından önemsenmek, senin tarafından sevilmek istiyordum.