Seni hiçbir zaman tanıyamadım. Bana bu hakkı tanımadın. En sevdiğin yemeği, en sevdiğin rengi, eve saat kaçta geldiğini, işe kaçta gittiğini, nasıl güldüğünü, nasıl davrandığını hiçbir zaman bilemedim. Ve asla da bilemeyeceğim. Seni tanımak isterdim. Yolda yan yana yürümek, aynı masada yemek yemek, bir kafede oturmak isterdim. Çok basit şeyleri seninle yapmak isterdim. Seninle yaptıklarımızı değil de yapamadıklarımızı düşünüyorum ve bu daha çok acı veriyor. Yüreğinden yaralı bizim hikayemiz.
...ama dünyanın hali böyleydi, gerçeğin amacına ulaşması için çoğu kez yalanlarla maskelenmesi gerekiyordu.
