Sefa Mutlu
@Sozyasidergi
Sözyaşı Dergi Genel Yayın Yönetmeni
Reklam
ÇÜNKÜSÜ MÜNKÜSÜ YOK
ÇÜNKÜSÜ MÜNKÜSÜ YOK
Bir yıl daha gözlerimizin önünden kayıp gidiyor. İnsan geriye dönüp baktığında belki de koskoca bir hiç ile tanışıyor. Sabah erken kalkmalarımız streslerimiz, sevinçlerimiz acılarımız ve sayamadığım onca şey…
Bu demek oluyor ki insan yaşadıkça her şey geride bırakmakla yükümlü. Hiç aklımdan çıkaramadığım o söz ‘başlayan her şey bitmeye mahkumdur’. Başladığımız her şeyi bitirmeye odaklanmış bir insanoğlu var bu dünyada. O anın tadını çıkarmak yerine her şeyi bitirmeye tüketmeye çalışmak neden? Asıl olan keyif almaktır. Bir şeyin bitmesi neden insana keyif versin bir türlü anlamış değilim. İnsanın başladığı her şeyi bitirme gayreti, bir aciliyet değil midir? Halbuki acele işe neler olduğunu hepimiz de çok iyi biliyoruz. Bir yıl daha biterken avuçlarımızda hiç acele etmeden yaşamayı ne çok isterdim. Edip Cansever’in dediği gibi ‘ her yere yetişilir hiçbir şeye geç kalınmaz ama çocuğum beni bağışla’ umarım acele ettiğimiz her şey için hayat da bizi bağışlar. Bazen arkadaş ortamında siyaset, din, ekonomi, askeri ücret ve aşk konuşulurken üstüme bir dağ yıkılırdı nefes alamazdım. Sonra dönüp halkıma şunu söylemeyi ne çok isterdim. Olsun hiçbir şeye acelem yoktur.
Zaman su gibi akıp giderken, saatler birbirlerine devrederken dakikaları dünya hızla dönmeye devam ederken ağır adımlarlar yürümek ne güzel şeydir belki de…
O anın tadını kıyasıya çıkarmak ne güzel…
Giden para, sağlık, enerji ve sevgili belli mi olur belki bir gün döner gelir, zaman öyle mi? Bir saniye bile asla geri dönmeyi aklından bile geçirmez. Zaman bizden bir şeyleri alırken bir saniyeyi bile doya doya yaşamak isterim.
Geriye dönüp bakmak her zaman içini burkar ve anlamlandırmaya çalışırsın onca geçmiş ve yaşanan şeyi. Nasıl da gelip geçtiğinden yakınırsın, vay be ne de çabuk geçti
"Oğuz Atay" unutmaya yüz tutmuş hücrelerimi uyandıran bir serinlik gibi hep ne zaman okusam içim üşüyor...