Güzelliğin geçici olmadığını senden öğrendim
Emeğin aşktan büyük bir hazine olduğunu senden Zaman, kâküllerinden doğar topuklarından batardı
Al yeşil soluğum,yarasına döndüğüm,sözümün sahibi . Sevmenin,dünyayı sevmek olduğunu senden öğrendim …
Dünyanın bütün seslerini alıp götürdün
Mezarından başka harf kalmadı ağzımda.
Yoruldum kalabalığın hayatından
Yaşamak diye el çırptığım ne varsa
Şimdi bir ölüm türküsü, bir hatıra yangını
Yanlızlık çark dönüyor üstümde.
Yeryüzünde şarkım, sürmeli pencerem
Her sabah aynı soğuk
Her sabah aynı keder
Yastığını koklaya koklaya öğrendim
İnsan bir kere ölmüyormuş meğer…